Waarom ik een gevoel van falen had in 2016

failure

Ik was aan het nadenken wat ik allemaal had bereikt dit jaar en het voelde alsof ik had gefaald, alsof ik niets had gedaan of had meegemaakt dat het benoemen waard was, behalve de geboorte van mijn dochter. Maar toen keek ik terug naar wat foto’s en dacht ik terug aan de verhalen die erbij hoorden. Wauw, wat een bewogen jaar was 2o16.

Want 2016 startte natuurlijk met een Big Bang met de geboorte van het kleine hummeltje dat me zoveel liefde en vreugde (en slapeloze nachten) brengt. Met haar heb ik (hebben we…) dit jaar zoveel meegemaakt, van haar eerste lachje naar de eerste keer bij de dokter, de eerste keer sneeuw en de eerste hittegolf, de eerste kerst, de eerste stapjes en de eerste tandjes. Ze bleek ook, zoals met Koningsdag te zien was, ontzettend fotogeniek te zijn dus we gaan haar snel¬†inschrijven bij een modellenbureau ūüėČ Als ik terugkijk op 2016 ben ik vooral moeder geworden, en heb ik dit nieuwe moederschap met het leukste meisje van de wereld samen mogen ontdekken. Maar ik ben in 2016¬†ook nog eens 30 geworden (yup ik ben een ‘mevrouw’ en een ‘u’), heb afscheid genomen van een supertof team dat ik nog steeds mis en ben ik weer terug op het oude, warme en gezellige nest waar ik twee jaar geleden al eens had gewerkt. We zijn verhuisd, ik heb met ukkie dansend en springend (en huilend…) voor de televisie gestaan tijdens de huldiging van mijn favoriete voetbalclub en heb ein-de-lijk de stap genomen om me bij de sportschool in te schrijven (en ik ga ook braaf!) Het was helaas ook weer een jaar met ziekenhuisbezoeken aan mijn lieve tante, gelukkig kon ukkie een lach bij haar brengen. Het was niet een jaar waarin ik veel heb gewerkt aan mijn boek, wat ik wel gehoopt had. Zelfs tijdens de NaNoWriMo schreef ik weinig, hoewel ik wel een tijd probeerde in elk geval elke dag te schrijven. Ik denk dat ik daarom het gevoel heb dat ik heb gefaald. Ik wilde in 2016¬†√©cht mijn boek schrijven en het is niet gelukt. Ik wilde liever bij de kleine meid in bed liggen om te kroelen dan dat ik mijn laptop aanzette om te schrijven. En na de verhuizing heb ik ook het gevoel dat ik nog geen goede schrijfplek heb gevonden in huis. Dus dat is mijn goede voornemen, of eigenlijk mijn doel, voor het komende jaar: een schrijfplek cre√ęren in ons nieuwe huis. En dat boek, dat komt er dan echt gauw aan!

De allerbeste wensen voor 2017 iedereen!

3 replies on “Waarom ik een gevoel van falen had in 2016”

  1. Elly schreef:

    geweldig geschreven

  2. Maria schreef:

    Liefste mevr Maureen,
    Ik kan niet wachten tot jouw boek eindelijk uitkomt en wat falen betreft nou echt niet h√® je bent een geweldige moeder net als jouw moeder en je grote zus.Geniet heerlijk van je kleine prinses wees blij dat je zo heerlijk van d’r kan genieten en zij van jou en dat eerste jaar pakt niemand jou meer af.En voor dit jaar nog veel meer tijd voor je gezin en heel veel succes met het cre√ęren van een schrijf/werkplek in jullie nieuwe huis.Heel veel geluk gezondheid en liefde veel knuffels en mijlpalen in 2017.
    Veel liefs Maria

  3. admin schreef:

    Bedankt, lief zeg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *