Over het meisje dat schrijver wilde worden

Heel lang geleden in een land hier ver vandaan was er eens een meisje dat later schrijver wilde worden… And then the SHTF…

Maar in plaats van te kiezen voor haar passie, koos ze voor wat de maatschappij vond dat goed voor haar was. Zoals studeren in een richting waar ze zeker weten geen baan in zou vinden, omdat ze hier niet tussen paste. En daarna verder studeren in een andere richting waar ze al helemaal geen baan in zou vinden, omdat ze hier niet tussen paste. Toen drong de realiteit tot haar door: ze zou moeten settelen voor een baan waar ze niet met plezier heen zou gaan, en haar creatieve brein zou een langzame dood sterven.

In de werkelijkheid liep het gelukkig iets anders. Het meisje werd volwassen en kreeg een ‘normale’ baan, maar ging ook weer schrijven (en lezen!) en verdween in verre werelden van zichzelf. Na al deze studies en werkervaringen had ze ook eindelijk geleerd wat ze écht wilde doen, en begon hoppa weer een nieuwe studie!

Ja, dat meisje ben ik… Ik heb de laatste tijd wat veranderingen gehad waar ik superblij mee ben, maar waar ik ook wel weer onzeker in sta. Ik ben afgelopen maandag begonnen bij een nieuwe werkgever en ben bezig met een lerarenopleiding Engels. Daarnaast kwam een oude opdrachtgever met nieuwe opdrachten (teksten schrijven voor een website) en wil ik ook wel blijven schrijven voor mijn boek. Ohja en ik heb ook nog een gezin. Oh, en er is ook nog de Hebban Reading Challenge waar ik nu erg achterloop. (Hoewel ik dit wel ga inhalen met de lading boeken die ik voor de opleiding mag lezen!) Dus het is plannen geblazen, maar als ik mij strak aan mijn planning hou dan moet het vol te houden zijn. Denk ik.

Hoe doen jullie dit, het combineren van jouw baan, het gezinsleven, een soort van sociaal leven en het schrijven (en lezen!)?

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *