Achterblijvers deel 1

Dit is het eerste deel van het sciencefictionverhaal in de serie “Achterblijvers: voor de mensheid”.

Dlya chelovechestva (Voor de mensheid)

2059: Het begin

“Bedenk je je weleens hoe breekbaar de wereld eigenlijk is? Ik bedoel, er hoeft maar één klein dingetje in het heelal een andere richting op te gaan dan hoe het nu gaat en dan zijn we weg. Planeten raken dan uit hun baan, ons hele zonnestelsel is dan ontwricht, de wereld waarin we nu leven zou niet meer bestaan.” Eliza weet dat ze nu uitgelachen wordt door haar onnozele fladderende gedachte. Ze staart naar de sterren in de heldere hemel en de maan zorgt voor het enige licht in het pas gemaaide veld waarin ze liggen. Nadat haar vader was overleden had zij de boerderij van hem geërfd. Eliza wil er iets anders mee doen en heeft plannen om een duurzame en biologische boerderij en tuinderij te houden. Ze wil dat mensen gebruik komen maken van haar tuinderij en zelf groenten en fruit komen verbouwen. Ze wil het liefst zien dat mensen weer zelfvoorzienend worden in plaats van afhankelijk van de voorgekauwde giftige troep die de overheid tolereert en die bij de bevolking naar binnen gaat als zoete koek. De troep die haar vader ziek heeft gemaakt en waardoor haar vader is overleden. Haar ouders zijn gescheiden toen ze elf was en ze heeft tot haar twintigste in de stad gewoond. Ze had het platteland elke dag gemist en geniet daarom nu van elk moment dat ze er is. Ze kijkt naast zich naar Nathalie die na het vrijen gelijk in slaap was gevallen en pakt haar telefoon. Haar moeder heeft een paar keer gebeld en een bericht achtergelaten. “Lieverd, als je dit hoort bel me dan terug. Weet je nog dat ik vertelde over toen ik jonger was en de robots werden gemaakt?  Schat, het is ze gelukt, maar het gaat denk ik fout. Bel me alsjeblieft snel terug.” Eliza kijkt met een gefronst gezicht naar haar telefoon en belt haar moeder terug. Ze herkent het verhaal nog wel. In 2021 zijn de eerste robots in de samenleving geïntroduceerd. Haar moeder was toen veertien en moest als ze uit school kwam altijd het nieuws kijken om er een verslag over te schrijven voor school. “Eerste robots kunnen boeren vervangen” kopte het nieuwsbericht destijds. Robots zouden effectiever en efficiënter werken dan mensen en zo teveel werk uit handen nemen en een banentekort voor mensen creëren. Dit zou de reden zijn dat ze er uiteindelijk voor kozen de introductie van de robots in de wereld nog even uit te stellen.

“Naat, wakker worden,” Eliza vertelt het verhaal dat ze net van haar moeder heeft gehoord. Nathalie wrijft in haar ogen en knikt. “Het is waar. Je weet dat ik normaal gesproken niets mag zeggen, maar ik heb ontslag genomen. Ze hebben de nieuwe robots verbeterd, ze willen deze zo menselijk mogelijk maken. Menselijk, een robot,” zei Nathalie terwijl ze opstaat en haar kleding bij elkaar raapt. Eliza hoort de walging in haar stem, ze weet dat Nathalie tegen het invoeren van de robots in de samenleving is maar ze werkt toch bij het grootste bedrijf dat de robottechnologie ontwikkelde. “Om dicht bij het vuur te zitten,” zegt ze altijd. “Waarom heb je ontslag genomen Naat?” vraagt Eliza. “Je kunt nu niets meer meekrijgen, niets meer doorspelen aan de actievoerders en…” “Er is niets meer. Dit is het einde. De robots gaan de komende jaren het grootste deel van ons land overnemen. We kunnen niets meer doen. Ja, de codes in de robots kunnen veranderd worden in het moederschip, ze noemen haar Jajah alsof het een soort Jezus van de robots is, maar niemand wil dit veranderen.” Nathalie keek naar Eliza die haar geruststellend probeert toe te spreken. “Als de actievoerders dit weten dan zullen ze…” begint Eliza. Weer onderbreekt Nathalie haar. “Je snapt het niet, er zullen geen actievoerders meer zijn. De NWO zal er alles aan doen om ons uit te roeien als ongedierte dat bestreden moet worden. Eliza, ik ben persona non grata. Ik ben hier na werk vandaag gelijk heen gekomen omdat ik nergens anders meer gezien kan worden. We moeten de bunker van je vader bevoorraden en in gebruik gaan nemen. We moeten jouw kennis en vaardigheden samen laten smelten met de mijne, dan kunnen we dit overleven. Alsjeblieft. Ik kan nergens anders heen. Als ik bij je op de boerderij ga wonen dan zullen ze me vinden..”

 

_________________________

 

Morgen: Achterblijvers deel 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *